Kris en ik hadden zo’n 100days kaartje van Kinepolis waarmee je binnen de 100 dagen 10 keer naar de bioscoop kunt voor een veel lagere prijs dan normaal. Gisteren was de 100ste dag en gezien er nog 4 plaatsjes over waren besloten we ze maar meteen op te gebruiken en onze avond door te brengen in de cinema. De oplettende lezer heeft natuurlijk meteen opgemerkt dat Kris en ik maar met z’n tweeën waren en we nog viér plaatsjes over hadden (nee, ik ben niet zwanger van een tweeling!), en ook wij stonden natuurlijk voor dat dilemma. Wat doen we met de 2 overblijvende plaatsjes?!

Gezien Stephen en Davy — waarmee we eerder die avond pasta gingen eten — niet veel zin hadden om ons te vergezellen (Davy zou de volgende dag al naar de cinema gaan en Stephen had geen bus meer naar huis) besloten we gewoon alvast 4 kaartjes te kopen voor 2012 en even wat te gaan drinken in de Elpee (een themacafé met zo’n rode telefooncel en de toiletten zien er uit als de London Underground, wel fijn allemaal!). Daar hebben we dan gelijk allemaal mensen opgebeld met de vraag of ze eventueel zin hadden om over een halfuurtje een gratis filmpje mee te pikken. Misschien een beetje een riskante zaak (wat als er nu niemand wil of kan?), maar blijkbaar zijn er altijd wel geïnteresseerden in een gratis filmavondje en zo zaten we een halfuurtje later met een vriend van Kris en een vriendin van mij die elkaar een paar jaartjes geleden via ons hebben leren kennen en nu ook een koppeltje zijn samen in een volle bioscoopzaal.

En de film? Normaal ben ik niet zo van de recenties, maar in dit geval wil ik toch graag mijn mening kwijt. Ik denk dat het 12jarig jongetje dat naast ons zat gek werd van het feit dat we de hele tijd de slappe lach hadden terwijl hij graag de film wou meevolgen, maar de film is dan ook gewoon hilarisch! Nu denkt iedereen vast “hoe kan een film over het einde van de wereld nu hilarisch zijn?!”, maar ik kan je verzekeren: na een halfuurtje heb je al de nodige what the fuck-momenten achter de rug en vraag je je stilaan af of je niet in een komedie terecht gekomen bent.

Alles komt gewoon zo onrealistisch over! En ik weet niet of men dat met opzet heeft gedaan, maar om nu in een film over het einde van de wereld een stel komische Russische personages te stoppen die naar mijn mening heel achterlijk overkomen? Het maakt de film er natuurlijk wel een beetje luchtiger op — veel te luchtig zelfs –, maar is dat nu zo’n goed idee? En kom op, toevallig vindt dat ene koppel nét een vliegtuigje, staan ze vervolgens tussen miljoenen mensen nét naast een piloot die ook nét een ander vliegtuig gevonden heeft, dat toevallig nét volstaat met nieuwe auto’s die stuk voor stuk ook nét allemaal volgetankt zijn zodat ze ermee succesvol uit het laadruim van een laagvliegend vliegtuig kunnen rijden. Ik weet het ook niet hoor, maar zijn zo’n praktijken niet voorbestemd voor stripverhalen of Bondfilms?

Ik ga er verder niet teveel over uitwijden en hoewel het nu lijkt alsof ik het echt een slechte film vond kan ik hem toch aan iedereen aanraden. Niet vanwege het verhaal (behalve wat typisch Amerikaanse “save the world” gedachten valt er niet veel verhaallijn te bespeuren), maar vanwege de prachtige beelden die je te zien krijgt. Die lijken dan weer wél gruwelijk realistisch en zijn uiteraard het werk van geweldig goede grafici, en als beginnelingetje in het vak kan ik alleen maar ongelofelijk onder de indruk zijn van al het werk dat men er wellicht in gestopt heeft om alles zo mooi vorm te geven.

Dus als je zin hebt in een avondje lachen en genieten van spectaculaire beelden is deze film wel iets voor jou, maar als je je verwacht aan een serieus verhaal over het einde van de wereld kan je beter thuis blijven.

Tags: 2012
Posted in Daily, Movies | trackback from your own site