Vandaag is zo’n dag waarop ik ineens besef dat ik met genoeg wilskracht en doorzettingsvermogen gerust de wereld aankan. En dat voelt op z’n minst ongelofelijk goed. De afgelopen weken waren er van willen maar niet kunnen, laten in plaats van doen, en als ik dan eens een sprankeltje hoop kon opvangen liet ik het zo weer wegvliegen. (Want ja, wat beeldtaal staat nooit mis!) Vandaag liep alles voor het eerst helemaal anders.
Ik werd wakker met de zon in mijn kamertje, had voor een keer geen moeite om te beslissen wat ik wou aantrekken en ik ging vrolijk een leuke dag tegemoet. Het vooruitzicht aan agenda-items die afgewerkt moesten worden schrok me niet af, en bovendien besloot ik na de les per uitzondering eens een blokje te gaan lopen. Principes aan de kant (mijn loopgeschiedenis is — zacht uitgedrukt — ietwat problematisch), iPod gesynced, sportschoenen aan en zonder nadenken de deur uit. En ja, het was allemaal erg leuk, maar mijn conditie laat duidelijk te wensen over en een paar astmatische momenten bleven niet uit. Jammer, maar ik had er op een bepaald moment toch eventjes plezier in, dus ik denk dat ik gewoon probeer door te zetten zodat ik er later ook écht van kan genieten. (tips?)
Deze middag hadden we (naast het gesprek over Indiërs vs. geslachtsveranderingen) een korte discussie met als statement “je studententijd is de tijd van je leven en het moment waarop je het moet maken”. Van ons vier ging ik slechts als enige met de stelling akkoord, de anderen waren eerder van mening dat we het nu te druk hebben met opdrachten en er niet veel ruimte is voor eigen inbreng, en ze voelden het ook gewoon niet zo aan. Ik heb juist het gevoel dat mijn leven NU aan het gebeuren is, dat ik nu over meer vrijheid beschik dan ik ooit zal hebben, en dat ik alles volledig kan sturen zoals ik zelf wil. Een beetje naïef? Misschien wel! Want ja, ik moet uiteraard nog mijn diploma behalen, dus bij wijze van spreken heb ik mezelf nog niet bewezen. Maar langs de andere kant voelt het gewoon zo goed, en zolang mijn dromen ergens realistisch blijven vind ik het allemaal perfect kunnen!
Wat vinden jullie? Misschien niet zo’n eenvoudige stelling om op te antwoorden, maar wie weet voel je het zelf ook wel een beetje aan! Zijn er dingen die je absoluut nog wil doen voor je gaat settelen? Of vind je het allemaal prima en laat je liever je lot bepalen door de toekomst? Geloof je bovendien in een vooraf bepaald “lot”, of grijp je liever je leven zelf vast (wat uiteindelijk misschien ook onder het begrip “lot” valt)?
(on March 10th, 2010 at 20:47)
Zoveel vrijheid als in je studententijd krijg je inderdaad nooit meer. Maar het moment waarop je het moet maken, vind ik toch iets anders. We zijn zo jong, we hebben nog zoveel tijd voor ons. Lekker aanklooien lijkt me het fijnst.
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 20:48)
Persoonlijk vind ik het een deprimerende gedachte dat NU de beste tijd van mijn lezen zou moeten zijn. En de rest van mijn leven dan?! Ik wil gewoon mijn hele leven gelukkig zijn en leuke dingen doen! Ik heb dus niet echt dingen die ik gedaan zou willen hebben voor ik gesetteld ben. Ik heb het gevoel dat ik nu alles kan doen wat ik wil, maar dat ik dat over tien jaar ook nog wel kan. Als je iets echt wilt, dan kan het! Het leven stopt niet bij een full-time baan, een leuk huis, huwelijk en kinderen. Iedere levensfase heeft naar mijn idee iets fijns te bieden! :)
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 20:51)
Oh, negeer ik zomaar je andere vragen, hihi. Wat het leven verder betreft… ik geloof denk ik niet in het lot, maar ik heb ook niet echt een plan. Vroeger had ik die wel altijd, maar uit ervaring is gebleken dat ik daar dus niets aan heb gehad, haha. Leven met de dag! En ja, een beetje aanmodderen, want that’s life right? “life is what happens when you’re busy making plans”
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 20:51)
Eerst en vooral geloof ik totaal niet in “het lot” of “het lot laten bepalen wat er komt”. Ik ben van mening dat je zelf in handen hebt wat je toekomst brengt en dat jouw acties het verschil kunnen maken om je dromen al dan niet waar te maken. Ik zeg wel “kunnen”, want soms geef je alles, maar kom je er nog niet… maar dan heb je geprobeerd en heb je geen verwijten achteraf.
Of je naief bent om te zeggen dat het leven “NU” is? Ik denk het niet. Morgen kan alles gedaan zijn zeg maar, dus vooral van carpe diem doen!
Anderzijds ben ik nu al 7 jaartjes uit de studententijd verdwenen en ik heb nog altijd het gevoel dat ik “NU” leef en het nu waarmaak, elke dag opnieuw. Stil staan is in mijn ogen achteruit gaan, maar misschien heeft dat ook een beetje te maken met de IT sector waarin ik me bevind – daar evolueert alles razendsnel en moet je constant verder kijken dan je neus lang is.
“NU” heb je misschien meer vrijheid, maar anderzijds… zooo vrij ben je ook niet eh ;-). Je “moet” naar schook en je “moet” je opdrachten maken, net zoals je later “moet” gaan werken en je projecten “moet” opleveren. Allemaal erg relatief.
Concreet en mijn filosofie: blij zijn met wat je hebt, maar altijd streven naar meer. En dan bedoel ik niet hebzucht of zo, maar eerder je lat telkens hoger leggen als je een doel hebt bereikt. Op die manier verplicht je jezelf om te blijven groeien en bij te leren.
Hopelijk heb je er iets aan :-) het is precies langer geworden dan ik gedacht had, deze commentaar ;-).
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 20:52)
Ik zou willen dat ik wat meer had genoten in m’n studenten tijd… heb altijd hard moeten zwoegen voor m’n cijfers.
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 21:03)
Mijn idee: studententijd is de tijd van je leven. Maar daarnaast; hoe kan ik dat als 20-jarige al zeggen? Misschien ben ik op 30-jarige leeftijd ubergelukkig, heb ik een geweldige man, kinderen en mijn droomjob. Is dat dan niet eerder de tijd van m’n leven?
Mooie foto! Je haar is leuk.
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 21:23)
Ja, ik ben nog lang niet klaar met mijn VWO, maar ik denk dat je er hoe dan ook nu van moet genieten. Het is volgens mij inderdaad een leuke tijd, waarin je ook leuke dingen doet, met een leuke studie die je zelf hebt uitgekozen. Ook de eerste tijd dat je echte vrijheid krijgt in veel dingen..
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 22:27)
Nu is de tijd van je leven!
Denk even mee, wat klinkt het leukste?
Nu, zoals zovele studenten, volop dromen over de leuke & gelukmakende dingen die je zou kunnen bereiken.
Hierna kijk je binnen 40 jaar terug op je studentenleven en vraag je je dagelijk af waarom je nooit de stap gezet hebt omdat je bleef uitstellen…
OF
NU, de tijd waar je het meest energiek, actief, geïnspireerd & gemotiveerd bent, de stap zetten en tijd werkelijk spenderen om te werken naar je gelukzalige droombeeld van je leven?
Ik ga niet voor jullie beslissen, maar mij lijkt het tweede mij gelukkig te maken op kort & lang termijn.
Op deze comment reageren?
(on March 10th, 2010 at 23:33)
Goh. De tijd van je leven… qua vrijheid en vlakaf je goesting doen zonder dat er al te veel gevolgen aan verbonden zijn, ja.
Maar ergens snak ik naar meer betekenis en voldoening. Studeren rendeert op termijn, maar dan nog. Je hebt een diploma op het einde van al die jaren werken. Een diploma dat op zich nog niets waard is, want het is slechts een startpunt. Echte ‘erkenning’ voor wat je doet komt later met ervaring.
‘t Is misschien het idealisme in mij, maar ik haal meer genot uit werk dat tastbare gevolgen heeft, dan uit studeren. Bijleren doe ik sowieso, ongeacht wat ik lees of doe. Mij daarvoor speciaal achter boeken zetten heb ik altijd al idioot gevonden. Lessen volgen vind ik dan wel weer tof, maar toch.
Hierna volgt nog zoveel. Hierna moet/mag je sowieso nog je hele leven bijleren en ervaring opdoen. Waarom dat dan niet combineren met je eigen bestaan uitbouwen? Een vriendenkring, interesses, hobby’s, etc. die alleen maar uitgebreider en beter worden met de tijd.
Laat me gewoon samenvatten dat ik vooral uitkijk naar de ‘ontwikkeling’ van mezelf. Studeren is ondanks al het bijleren gewoon stilstaan. Ik wil iets maken van mezelf en m’n leven. :)
Op deze comment reageren?
(on March 11th, 2010 at 09:22)
Ik ga akkoord met wat Unexpected zei. Intussen liggen de studentenjaren ook al eventjes achter me, maar dat maakt me niet ongelukkig. Ik heb nieuwe vrijheden, vrijheden die ik toen niet had. Ik heb een eigen plekje om te wonen, ik kies wat ik ’s avonds eet, ik kies wat ik koop, ik heb een maandelijks loon wat me heel wat vrijheid bezorgt, ik kan bij wijze van spreken gaan en staan waar ik wil zonder rekening te moeten houden met iemand (ok, misschien met mijn vriend, maar daar hou ik graag rekening mee).
Er zijn geen ouders die moeilijk doen, geen leerkrachten die aan je hoofd zagen als je een taak te laat binnenbrengt, maar er zijn andere dingen die ik nu wel “moet” doen om die vrijheden te bekomen. Ik moet werken, maar ik doe werk dat ik graag doe (als er een ding is wat je gelukkig maakt, dan is het iedere dag iets doen dat je graag doen! Levensles van tante Kathleen, noteer maar! ;) ) en ik moet huur betalen, ja, maar in de ruil daarvoor krijg ik een prachtig dak boven mijn hoofd.
Alles heeft zijn voor- en nadelen. Ik denk dat je het best gewoon geniet van het moment, van hoe alles nu is. Je kan gelukkig zijn in iedere situatie zolang je maar niet te hard achterom of vooruit kijkt.
Op deze comment reageren?
(on March 12th, 2010 at 10:44)
Oeh lastige kwestie.. net als Ashley lijkt het me heel deprimerend als dit de leukste tijd is. Aan de andere kant hoor je toch wel vaak mensen nazwijmelen over hun geweldige studententijd en denk dat het ook echt wel een tijd is die je uitgebreid moet benutten. Ligt misschien ook nog wel aan wat voor beroep je uiteindelijk kiest maar als ik naar mezelf kijk: als dokter is het gewoon vaak hard werken, veel verantwoordelijkheid, lange dagen, geen fouten mogen maken. Daarmee vergelijkend is mijn studententijd natuurlijk heel anders, niet perse beter maar wel anders en heel waardevol, alle vrijheid die ik nu nog heb, geniet er elke dag van! Denk dat dat sowieso je motto moet zijn, elke dag te genieten van de mogelijkheden die je hebt!
Op deze comment reageren?
(on March 15th, 2010 at 16:39)
Ik denk dat je studententijd inderdaad de tijd van je leven moet zijn. Ik vind dat je zoveel mogelijk dingen moet uitproberen, van zoveel mogelijk dingen een stukje moet proeven…ik denk dat het zonde zou zijn om “het leven” uit te stellen tot na je studententijd :)
Op deze comment reageren?